9 ամյա Էլիզան ապրում է Ինդիանա նահանգում: Մի օր նա խաղում էր իր ննջասենյակում, երբ ինչ-որ ձայներ լսեց:
—Նրանք կարծես ինձ հրամայում էին դուրս գալ,-բացատրում է աղջիկը,-բնականաբար, ես լսեցի՝ հաղթահարելով վախը:
Երբ Էլիզան դուրս է եկել բակ, ինչ-որ աղմուկ է լսել ճյուղերից:
Սկզբում նա մտածեց, որ խոզի գոճի է փախել: Աղջիկը ճյուղերը բացեց ձեռքերով:
—Աստված իմ…-բացականչեց աղջիկը:
Միջատներով լի ճյուղերում նորածին երեխա էր պառկած…
Էլիզան շտապեց մոր մոտ և սկսեց գոռալ.
—Մայրիկ, մայրիկ, ճյուղերում նորածին փոքրիկ կա:
Մայրը սկզբում չհավատաց դստերը, սակայն որոշեց ստուգել:
Հասկանալով, որ աղջիկը չի ստում՝ սարսափեց:
—Արագ վազիր տուն, շտապօգնություն կանչիր, — կինը երեխային փաթաթեց ծածկոցի մեջ:
Բժիշկները՝ գնահատելով երեխայի վիճակը, ասացին, որ եթե փոքրիկին շուտ չգտնեին, կլինեին վատ հետևանքներ:
Էլիզան շատ է հպարտանում իր արարքով: Եվ երբ իրեն հարցնում են, թե ինչը դրդեց նրան դուրս գալ և գնալ տան ետնամասը, պատասխանում է.
—Աստված…